Μια μερίδα μεταμοντέρνων φιλοσόφων υποστηρίζει ότι η επιστημονική γνώση έχει φτάσει στο σημείο να μπορεί να βελτιώσει τον άνθρωπο, ως είδος, μιλώντας για τον άνθρωπο σαν να ήταν ένα από τα υπόλοιπα θηλαστικά του πλανήτη Γη.
Το εντυπωσιακό είναι ότι κάνουν τέτοιες δηλώσεις σε δημόσιες συνεντεύξεις ή συνέδρια. Είναι πολλά και γλαφυρά τα όσα μπορούμε να αντιπαραθέσουμε σ’ αυτήν την αλλοπρόσαλλη κατάσταση, αλλά ας αρχίσουμε από κάπου.
- Δεν παρουσιάζουν την γνώση που δήθεν έχουν κατακτήσει. Η γνώση αυτή, αν υπήρχε, έχει πνευματική ιδιοκτησία (πατέντα), οπότε έχει κάποια αξία για τον κάτοχό της.
- Η δήθεν γνώση ή ικανότητα να μετατρέπεις τις λειτουργίες ενός ανθρώπου είναι ένα γιγαντιαίο εργαλείο, και εν δυνάμει όπλο. Αν κάποιος το κατέχει, οι πιθανοί λόγοι για να το συζητά και να κομπάζει δημοσίως γι’ αυτό είναι συγκεκριμένοι.
- Αν ο κάτοχος της πνευματικής ιδιοκτησίας σκοπεύει να το πουλήσει και θέλει να προσελκύσει ενδιαφερόμενους επενδυτές, αγοραστές, ή συνεργάτες, πρέπει να το δημοσιοποιήσει και να κάνει την πρόθεσή του ξεκάθαρη.
- Αν είχε σκοπό να το χρησιμοποιήσει και είχε την δυνατότητα να το κάνει, δεν θα υπήρχε λόγος να το διαφημίζει. Θα το χρησιμοποιούσε και θα παρουσίαζε ή θα αξιοποιούσε τα αποτελέσματα της εφαρμογής της γνώσης του.
- Αν είχε σκοπό να το χρησιμοποιήσει αλλά δεν είχε την δυνατότητα να το κάνει, ίσως ο λόγος που το διαφημίζει να είναι η αναζήτηση συμμοριτών, ή συνεργατών.
- Είναι πολύ πιθανότερο να μην υπάρχει τέτοια γνώση, ή τουλάχιστον, στο ύψος και εύρος των υποστηριζόμενων δήθεν δυνατοτήτων, οπότε η δημόσια συζήτηση υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες. Κυριότερη σκοπιμότητα εκτιμάται ότι είναι η πρόκληση δέους στους λαούς, ώστε να αμβλύνουν τις φυσικές αντιστάσεις τους σε βίαιες επιβολές ανώμαλων πολιτικών, με την αυθυποβολή της αναπόφευκτης μοίρας τους.
- Η χρησιμοποιούμενη τεχνική της αφ’ υψηλού θεώρησης των υπολοίπων θνητών, είναι γνωστή και διδάσκεται στις σχετικές σχολές διοίκησης προσωπικού, πολιτικών επιστημών και ψυχολογικών επιχειρήσεων των στρατιωτικών σχολών. Όταν για ένα θέμα που αφορά και επηρρεάζει την υπαρξιακή θεώρηση του ανθρωπίνου όντος, χρησιμοποιούνται τακτικές, αντί για καλέσματα συζήτησης όλων των ανθρώπων, τότε, είτε οι δημοσιολογούντες είναι ανεπαρκείς (ή ανίδεοι, ή ηλίθιοι), ή επιχειρούν μια επιθετική στρατηγική χειραγώγησης μάζας, by-the-book.
- Στις συζητήσεις ή ομιλίες αυτές, οι συνομιλητές δημοσιογράφοι φαίνονται επιεικώς ανεπαρκείς, ή έχουν συμπεριφορά και λόγο συμφωνημένα με τους ειδικούς. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι, ενώ το θέμα επηρεάζει σαφώς και τους ίδιους (τουλάχιστον φαινομενικά), δεν ζητούν συγκεκριμένες και σαφείς πληροφορίες για τις δήθεν εξωφρενικές νέες γνώσεις και δυνατότητες της τεχνολογίας. Αν δεν τολμούν να τους τραβήξουν το αυτί κυριολεκτικά, τουλάχιστον να εκφράσουν μια κάποια αηδία και απέχθεια για την μικρότητα των ανθρωπόμορφων υποκειμένων απέναντί τους. Καθόλου θάρρος, ή πολλά τα λεφτά…
Σε κάθε περίπτωση, όποιος πιστεύει ότι είναι άνθρωπος, οφείλει να υποστηρίξει το είδος του, και, τουλάχιστον, να προστατέψει τα παιδιά του.
