Σε ένα δωμάτιο σκοτεινό όπου σε μια γωνιά κουλουριάζονται μια παρέα φίλων, φέγγει ξαφνικά από το μοναδικό παράθυρο στην αντίκρυ πλευρά του δωματίου άπλετο φως και φωνές ακούγονται που όμως δεν καταλαβαίνεις τα λόγια τους.
Ένας από τους φίλους καταφέρνει να πάει στο παράθυρο και στέκεται άναυδος παρακολουθώντας ένα απίστευτο θέαμα.
“Τι είδες; Τι συμβαίνει;”, τον ρωτούν οι άλλοι με απορία.
Αυτός γυρνά και τους κοιτάζει και στέκεται άναυδος, προσπαθώντας με αγωνία να βρει έναν τρόπο να περιγράψει αυτά που είδε και ένιωσε.
Αυτήν την αγωνία διακρίνουμε στην αρχή του Ευαγγελίου του Ιωάννη, του αγαπητού μαθητή του Χριστού. Ο Ιωάννης που, όπως μπορούμε να αισθανθούμε, έχει δει και ζήσει γεγονότα και καταστάσεις απερίγραπτες, αγωνιά να βρει τον τρόπο να τις περιγράψει. Τα λόγια του κρύβουν μυστήρια και ακατανόητες έννοιες, αλλά προφέρονται με μια σιγουριά, με την βεβαιότητα του αυτόπτη μάρτυρα και του μυστικού ταξιδευτή σε ύψη και βάθη απρόσιτα.
Αυτή του η σιγουριά γεμίζει δέος τον αναγνώστη, τον ακροατή και ο καλόπιστος ερευνητής θα σταθεί να ατενίσει τα λεγόμενα.
“Εν αρχή ην ο Λόγος. Και ο Λόγος σαρξ εγένετο.. και χωρίς Αυτού εγένετο ουδέ εν ο γέγονεν.”
Περιγράφει και εξηγεί ο μαθητής τον Διδάσκαλο. Ο σαρκωθείς Ιησούς ήταν, υπήρχε από την αρχή, Προ-Αιώνιος και Δημιουργός των πάντων, κατά το θέλημα του Πατρός, ως η Δύναμίς Του, η των πάντων ισχυροτέρα Ενέργειά Του.
“…και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. “
Ο Υιός του Θεού ήταν “προς τον Θεόν”. Στο ερώτημα “πού ή τι ήταν” απαντάει σχετικά προς τον Πατέρα. Δεν μπορεί να οριστεί μόνος Του παρά μόνο μαζί και σε σχέση με τον Πατέρα. Και ο Πατέρας ήταν ο Υιός, ήταν και οι δύο Ένα, εξ αρχής, όπως ο Πατέρας, έτσι και ο Υιός. Η σχέση Πατέρα και Υιού, η κοινωνία μεταξύ Τους εν Αγίω Πνεύματι είναι η χαρακτηριστικότερη περιγραφή της Αγίας Τριάδας.
“Ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον. εν τω κόσμω ην, και ο κόσμος δι αυτού εγένετο. “
“Εγώ είμαι το Φως και η Αλήθεια”, είπε. Το φως αυτό φωτίζει κάθε έναν άνθρωπο που γεννιέται. Κανείς δεν το στερείται εξ αρχής. Η αλήθεια, δηλαδή, βρίσκεται μέσα σε κάθε άνθρωπο από τη γέννησή του. Εμείς δώσαμε ποικίλα ονόματα σ’ αυτό, όπως συνείδηση, πανανθρώπινες αλήθειες, ανθρωπιά, ερινύες και άλλα. Ενώ ήταν μέσα στον κόσμο, δημιούργησε τον κόσμο. Αν δεν είναι ποιητική υπερβολή του Ιωάννη, μας λέει ότι ο Ιησούς είναι μέσα στους ανθρώπους, στον κόσμο, όπως τους αποκαλεί στην γενικότητά τους, για να τους διαχωρίσει από τους δικούς Του, τους πιστούς. Συμμετέχει δηλαδή στην ουσία τους, έχουμε, θα λέγαμε, κομμάτι του Χριστού στη φύση μας.
Όλοι οι άνθρωποι από τη γέννησή μας έχουμε κομμάτι του Ιησού μέσα μας, το Φως και την Αλήθεια της ζωής και της υπάρξεως.
“…και ο κόσμος Αυτόν ουκ έγνω. …Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν. και εθεασάμεθα την δόξαν Αυτού. Δόξαν ως Μονογενούς παρά Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας”
Και ενώ είναι μέσα μας, εμείς δεν τον γνωρίσαμε, ή τον απαρνηθήκαμε, ή τον ξεχάσαμε. Και έδωσε και θέλησε να πάρει και σάρκα για δεύτερη φύση, να βρεθεί σε ανθρώπινο σώμα ανάμεσά μας για να Τον δούμε και να Τον γνωρίσουμε. Τέλος αποκαλύπτει και βεβαιώνει ο εκλεκτός μαθητής το μοναδικό βίωμα να έχει δει την δόξα του Υιού του Θεού, την θεϊκή του υπόσταση που εξέλαβε από τον Πατέρα Του ως γεννημένος από τον Πατέρα.
Πλήθη θεολογικών αναλύσεων και πατερικών κειμένων υπάρχουν πάνω σε αυτό το κομμάτι του Ευαγγελίου του Ιωάννη. Εδώ στηρίζονται και γυροφέρνουν οι θεολογίες περί του προσώπου του Ιησού, της Αγίας Τριάδας και άλλων δογμάτων. Και πίσω απ’ αυτό το κομμάτι βλέπουμε την αγωνία αυτού που εκλέχτηκε να δει με τα μάτια του, να ακούσει με τα αυτιά του και να αισθανθεί με όλη του την ύπαρξη τις αλήθειες και τα μυστήρια της δημιουργίας, να τα μεταδώσει στους ανθρώπους όσο το δυνατόν καλύτερα και κατανοητά.
Ας έχουμε την ευχή του.
